کدخبر : 2048
جمعه ۲ آذر ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۵
دکتر فردین احمدی:

قصه ی پر غصه ی کتاب نخوانی

امسال نیز مانند سالهای گذشته، هفته ی کتاب به پایان رسید؛ اما هیچ کس به اندازه ی اهالی قلم و نویسندگان احساس نمی کند که چقدر مردم ما با کتاب غریبه اند و چقدر از کتاب خواندن فاصله گرفته اند.

 

امسال نیز مانند سالهای گذشته، هفته ی کتاب به پایان رسید؛ اما هیچ کس به اندازه ی اهالی قلم و نویسندگان احساس نمی کند که چقدر مردم ما با کتاب غریبه اند و چقدر از کتاب خواندن فاصله گرفته اند.
کتاب که سالیان دراز است در ادبیات کهن ما عنوان یار مهربان را به خود گرفته است، اکنون دورترین و جداترین یار از ما ایرانیان است.
ای کاش هفته ی کتاب به «سالها با کتاب» وسعت می یافت تا اندکی بیشتر به یادش می نشستیم، چرا که ما عادت کردیم ارادتمان به کتاب و کتابخوانی را به همین هفته محدود کنیم و بعد از آن دوباره باهم غریبه شویم.
من به عنوان شخصی که از سال ۱۳۹۶ تاکنون بیش از ۱۵۰۰۰ جلد از آثار مختلفم روانه بازار و خریداری شده است (آن هم بدون حمایت ارگان خاصی…)
خوشحالم که سهم کوچکی در حوزه فرهنگ کشورم دارم….
و اما دل نگرانم، دل نگران برای فرهنگی که به یک میراث کهنه تبدیل شده است و کتابخانه هایی که به موزه هایی تاریخی شبیه گشته اند، دل نگرانِ کتاب های خاک خورده بر طاقچه ها، دل نگران چشم های غریبه با سطرهای کتاب…، دل نگرانم برای این مردم که گویی فقر گرسنگی را بر فقر فرهنگی ارجح می دانند….
بیایید برای این درد جامعه فکری کنیم؛ روی سخنم نخست با بزرگانی است که در کشور عزیزمان مسئولیتی دارند، به کتابخوان های حرفه ای و علاقمندان کتاب با تقویت اقتصاد نشر یاری رسانید.
نگذارید دل این تعداد علاقمند به کتاب نیز با هر بار افزایش قیمت کاغذ و نشر … بلرزد.
از تمام هموطنان عزیز نیز عاجزانه تقاضا دارم، شما هم ساعاتی از برنامه روزانه خود را به خواندن اختصاص دهید تا دست در دست یکدیگر آینده خوبی برای کشور عزیزمان رقم بزنیم و فرهنگ و تمدنی که هزاران سال مردم این سرزمین رقم زده اند به آیندگان انتقال یابد.

 

دکتر فردین احمدی

نویسنده و پژوهشگر

یکم آذرماه ۱۳۹۷

مطالب مرتبط
دیدگاه شما