کدخبر : 3020
چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۹:۳۱

گفتگو با محمد علی حسینی پیرامون مختصات واکنش برجامی

خبرگزاری شهریار نیوز به نقل از روزنامه اعتماد

سید محمد علی حسینی، سخنگوی اسبق وزارت خارجه، سفیر اسبق ایران در ایتالیا، دستیار فعلی وزارت خارجه؛ پیرامون مشخصات واکنش برجامی  بیان کرد:

رژیم آمریکایی این فشارهای حداکثری به زعم خود به دنبال آن است که تسلیم همراه با تحقیر نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران را رقم بزند و باصطلاح دنیا را با یک شگفتی فوق العاده مواجه سازد. رونمایی از یک واکنش مناسب در قبال رفتار ظالمانه و رویه قلدرمآبانه دولت آمریکا مورد اتفاق نظر است؛ این واکنش دست کم باید دارای سه مزیت باشد: اول، تامین کننده منافع و مصالح کشور باشد. دوم، طرف آمریکایی و همراهان پست منطقه ای آن را در ادامه مسیر با شک و تردیدهای جدی مواجه سازد. سوم، طرف اروپائی را هشیار نماید که ادامه رفتار و رویه غیر مسئولانه و به واقع بی خاصیت آنان در قبال برجام برای ایران غیرقابل پذیرش و تحمل است.
در این باره چند نکته بنظر می رسد:
یک، خروج از برجام را در شرایط کنونی به مصلحت نمی دانم و معتقدم برداشتن این قدم در حال حاضر بیش از آنکه بنفع ما باشد، به نفع آقای ترامپ و همراهان اوست. هنوز ظرفیت لازم برای رایزنی های سیاسی و توجیه افکار عمومی داخلی و خارجی برای انجام چنین اقدامی به حد اشباع نرسیده و شاید نزدیک هم نشده باشد.
دو، ایران می تواند فعالیت های فنی هسته ای خود را در قالب برجام افزایش داده و تقویت نماید و همزمان، بخشی از همکاری های برجامی را کاهش داده یا متوقف نماید.
سه، ایران حتی می تواند اقدامات محدودی را در نظر بگیرد که ممکن است شائبه نقض برجام را هم داشته باشد اما بازگشت از چنین اقدامی را مشروط به تغییر رویه طرف مقابل نماید.
چهارم، لازمه باقی ماندن یک کشور در هر توافق چند جانبه، آنست که در ازاء انجام تعهدات مربوطه، از حقوق و منافعی برخوردار گردد یا دست کم از اعمال محدودیت و ممنوعیت و یا کارشکنی سایر طرفها بر سر راه برنامه ها و فعالیت های متعارف خویش مصون باشد.
از این رو در مقطع کنونی باید به صراحت ” اعلام” گردد که کاهش یا توقف برخی از همکاری های برجامی، گام اول واکنشی ایران است و تهران مصمم است در صورت ادامه رویه و رفتار طرف آمریکایی و اروپایی، گام های جدی تری در آینده بردارد.
پنجم، نکته مهمتر آن که تلاش متولیان اصلی امر و مراجع ذیربط در داخل کشور باید متمرکز بر توجیه افکار عمومی، تقویت وحدت ملی، اجماع سازی یا اتفاق نظر حداکثری در قبال برنامه ها و تصمیمات باشد تا پشتوانه لازم و کارآمدی برای مجریان اصلی فراهم گردد.

مطالب مرتبط
دیدگاه شما