کدخبر : 4127
چهارشنبه ۱۲ تیر ۱۳۹۸ - ۱۱:۵۲

آیا ما دخترانمان را تکریم کرده ایم

آیا ما دخترانمان را تکریم کرده ایم؟
در تقویم زیبای ما ایرانیان، سالهاست که اول ذی القعده، میلاد کریمه اهل بیت حضرت معصومه (س) را به عنوان روز دختر نامگذاری کرده اند. نامگذاری مناسبت ها چون روز زن، مادر، پدر و دختر افزون بر وجهه تکریم و ارزشگذاری به موضوعات، پیامدهای مثبت دیگر نیز دارد. از جمله این پیامدها تمرکز بر حقیقت و واقعیت موضوع است.
اینکه یک روز به نام دختر نامگذاری میشود یعنی آنکه دختران سرزمینم شایسته تکریم ویژه در یک روز خاص و پرداختن بدانها در تمام وجوه انسانی و جنسیتی هستند.
راستی دختران از اول تاریخ تا به امروز چه سرنوشتی را طی کرده اند؟ آیا در تمام ادوار تاریخی میزان تکریم ویا خدای ناکرده تحقیرشان به یک منوال بوده است؟
اسلام تا چه حد در بالندگی شخصیت دختران نقش داشته است؟
انقلاب اسلامی تا چه میزان جایگاه دختران جامعه اسلامی را به آن آرمان محمدی نزدیک نموده است؟
من مادر و پدر تا چه اندازه دخترانم را برای انسان بودن با تمام وجوه الهی و فرامادی و جنسیتیش آماده و تربیت کرده ام؟
اینها پرسشهایی است که باید در این روز عزیز همراه تکریم وعرض شادباش به دخترانمان از خود داشته باشیم؟
واقع مطلب که بر هر حق جویی روشن است، قرآن و پیامبر اعظم در بزرگداشت و رساندن زن به جایگاه متعالی انسانیش، تلاشهای بزرگی داشته و عزم خود را برای اصلاح تفکرات جاهلی جزم نمودند. برای نمونه، قرآن کریم وقتی از برخورداری پدران جاهلی از رحمت ویژه خداوند یعنی دختر، سخن میگویند همواره از آن به عنوان بشارت و رحمت و برکت یاد میکنند.
قرآن کریم هنگام توصف عرب جاهلی که دختر دار شدن را ننگ و عار خود می دانسته، از لحظه مطلع ساختن پدر به بشارت یاد کرده ومیگوید: «وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى‏ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ کَظِیمٌ‏»)نحل:۵۸)
ترجمه: و چون به یکیشان مژده دختر دهند، سیه‏روى شود و خشمگین گردد.
واضح است که بشارت برای امر شیرین وسترگ بکار میرود.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز فرمودند: در هر روز دوازده برکت و رحمت الهی بر خانه ای که در آن دختران زندگی میکنند نازل می گردد. و آن منزل مورد زیارت و دیدار ملائکه قرار می گیرد. و آن ملائکه برای پدر آن دختران- در هر روز و شب- ثواب عبادت یک سال را در نامه عمل او می نویسند(جامع الأخبار ص ۲۸۵ فصل ۶۲).
اما ما در نظام اسلامی و خانواده مسلمان تا چه میزان سعی بر حفظ این کرامت و موهبت الهی که به دختران عطا شده است داشته ایم؟
آیا توانستیم به آنها این مطلب را بقبولانیم که ارزش ذاتی تو به انسان بودنت است نه به چهره و وجوه عارضی آن؟
آیا توانستیم به دخترانمان بفهمانیم هرچه بیشتر کارهای مردانه را در جامعه متقبل شوی و به اصطلاح مردتر شوی لزوماً انسان تر نخواهی شد؟
آیا توانستیم به دختران سرزمینمان بقبولانیم که آن موهبت پوشش که بیش از مردان به تو اختصاص داده شده است برای شناختهتر شدنت به نیکی و برای آزادی و آزادگیت بوده است نه برای به انحصار درآوردنت در بند مردان و نه برای حبس خانگیت؟
آیا دختران ما فهمیده اند اگر در منزل همسر، چون خودی را به دنیا بیاورند پیامبرِ رحمت، آن را نشانه خوش یمنی مادر در خانه شوهر می داند؟
آیا توانستیم به دخترانمان یاد دهیم که با نشاط بودن، فعال بودن، پرانرژی بودن، متفکر بودن، عمیق بودن، اندیشمند بودن، صاحبنظر بودن، به دختر بودنش بیشتر شبیه است تا زیبا بودن، جذاب بودن، دلبر بودن، معشوق بودن و… .
دختر جلوه رحمت الهی در منزل است. در خانه ایی که رحمت الهی نازل شود آرامش، مهر، برکت، رفاه و فراوانی خواهد آمد. آیا ما توانستیم این رحمت الهی و پیامدهای ذاتیش را در وجود دختران و خانههایمان حفظ کنیم یا خدای ناکرده با رفتار ناصحیح، وجود دخترانمان را برای خود وجامعه مایه نقمت، حسرت، درد و رنج خود نمودیم؟
به رفاه ظاهری و لباس آراسته و طلاهای زینتی آویخته شده به دخترانمان توجهی ندارم که اینها همان اندازه می تواند سبب تکریم دختران شود که می تواند مایه خواری وبی هویتی آنها گردد. آنچه محل توجه من است تلاش بر احیای مغز خاموش شده دخترانی است که به خاطر دختر بودن محکوم به زیبایی و دلبری بودن هستند و لاغیر. تکریم دختر، آشنا نمودن او با اندیشمندان بزرگ جهان است، مأنوس کردن او با تازه های برترکتاب است. آموختن چگونگی نقد هنرمندان بجای تقلید و الگوگیری از آنهاست. زایش علم وتمدن است. تکریم دختران برقراری پیوند عمیق بین آنها و هنر است. تکریم دختران دادن خودباوری در عرصه سیاست وعلم و هنر و فلسفه است. تکریم دختر قدرتمند نمودن او با ساخت وپرورش شخصیتی مقاوم ونستوه که با قدرتو توانمندی بالا هر گاه احساس کند که باید نه بگوید بدون هیچ هراسی قدرت نفسانی خود را به تصویر میکشاند. تکریم دختر پرورش فضائل اخلاقی وی و الگو نمودن آنها به همگان است تا جائی که بهجای واژه های نامأنوس و قبیح حسادت زنانه، خاله زنکی، و… با واژگان عاطفه شیرین دخترانه، مهرورزی خانمانه، نکته سنجی زنانه بیشتر خو بگیریم. در کنار همه آنچه آمد مهمتر از همه، بالاترین تکریم دختران، فراهم نمودن پذیرشِ عاشقانه مقام همسری و مادری، و فاداری بدانها تا آخرین نفس است. تکریم دختران بدان است که به آنها بباورانیم چون محبوب خدا بوده است، دختر خلق شده است. دخترِ تکریم یافته در خانواده مکرم هرگز آرزوی باطل پسر بودن نمیکند چرا که نمیتواند کرامت های ذاتیش را با هیچ چیز دیگر عوض کند.
بیایید در ساخت جامعه کریم که دختران با کرامت در آن آزادانه و عاشقانه به عشق هدیه دادن به همه افراد مشغولند؛ کوشا باشیم.

مطالب مرتبط
نظرات بازدید کنندگان
  1. عالی بود بانو.فضای رسانه‌ای سعی دارد به دختران ما صرفا دلبر بودن و معشوق بودن را بیاموزد.

دیدگاه شما