کدخبر : 5000
یکشنبه ۱۷ شهریور ۱۳۹۸ - ۲۰:۲۷

اول بشناس بعد قربانی کن

Default Icon

اول بشناس بعد قربانی کن

نهمین روز ماه مبارک ذی الحجه حال و هوای دیگری دارد. اگرچه عید سعید قربان، روز دهم ذی الحجه است، اما گویا نسیم رحمت خداوند، روزی پیش از آن وزیدن میگیرد روزی که «عرفه» نامیده می شود،. عرفه که از اعمال واجب و آغازین حج به شمار میرود به معنای فهمیدن و شناختی است که با تدبر و تفکر همراه باشد. آنچه محل درنگ است تقدم عرفه بر قربان است. به راستی چرا در پیشاهنگ قربان که نماد نفس کشی و رهایی از وساوس  نفسانی و ابلیس رجیم است باید از گذرگاه عرفه و عرفان عبور کرد؟

آیا این تقدم و تأخر تصادفی است یا در دل خود حکمتها دارد که نیازمند رمزگشائی است؟

قابل توجه آنکه عرفات در آستانه منا نیز قرار دارد. و بی تردید در تقدم عرفات بر قربان ومنا سری نهفته است. عرفات، معبری است برای رسیدن به منا. چرا که حجاج در آنجا باید طی سه روز اقامت خود، سه مرتبه به شیطان سنگ بزنند و از او و همۀ مظاهر شیطانی در وجود خود دوری بجویند.

صحرای عرفات و روز عرفه هنگامه درنگ، اندیشیه و کسب معرفت است. مومن باید با خروج از مکه و خانه خدا در صحرای عرفات از طلوع تا غروب خورشید که نمادی از گذر یک دوره عمر انسان است درنگ کند، بیندیشد. فکر کند، درنگ کند. به آنچه خواهد شد به آنچه باید باشد  و برای آنچه ساخته شده است و مهمتر از هر چیز به غیر خود بیندیشد؛ به خلق خدا و به خدا بیندیشد.

بیندیش تا کشته شدنت و سنگ زدن و راندن ابلیس جنی و نفسی نه از روی اطاعت بی فکر، و نه از روی عادت مذهبی که از سر شناخت و تفکر عمیق باشد.

بیندیش تا کشته شدن عرفانیت، جوشش انسانی حسینی مرام داشته باشد.

بیندیش تا هنگامه کوچ سفر انسانی خود به منا و سرزمین آرزو و خواستههایت، لبیکگوئیت از روی اجابت شهوت نباشد بلکه معرفت و فهم عمیق الهی خود را پشتوانه آمال بشریات قرار دهی.

بدون تردید اگر پیش از نفی ابلیس و میراندنهای بشری، عرفان و شناخت باشد دیگر هیچ داعشی و سلفی و… به نام و برای الله، حلق های لااله الا الله گو را ذبح نمیکند.

اگر از هنگامه طلوع اندیشه تا غروب آن، عرفان و شناخت ملازم راه این موجود دو پا میبود دیگر حسین بن علی به خاطر رضای خدا و جلب بهشت ذبح نمیگشت و بر پیشانی حقیقت  سنگ پرتاب نمیشد.

اگر عرفان و شناخت رفیق راه انسان بالغ باشد علی در محراب عبادت در بهترین مکان و برترین زمان قربانی جهل وتعصب و خودبرتربینی ومطلق گرائی نخواهد شد.

دعوت به وقوف در عرفات، دعوت به معرفت و شناخت خود و نفی خویش مطلق پنداری و حمیت های جاهلانه است.

دعوت به معرفت و عرفه، دعوت به شناخت قبل از میراندن و قربانی کردن  است. مرحلهای برای شعور و احساس مشعری و جاده هموار رسیدن به آرزوهاست. درنگ کن که  راه بهشت فقط از جاده عرفه و شناخت عبور میکند.

بی عرفان نمیتوان آرزوی رسیدن به خدا را در سر پروراند که خداوند خلق کرد تا شناخته شود. درک راز  خلقت کائنات تنها با شاه کلید شناخت کشف میشود. قدم زدن در سیر الی الله بدون شناخت منتهی به آمال ابلیسی خواهد شد. آن چیزی که شامیان برآن استوار بودند و برایش دست افشانی می نمودند.

محبت بی عرفان ابزاری است در دستان ابلیس تا روح ساده اندیش انسان دور و عاری از شناخت را به منجلاب حقد و غرور و برتری طلبی بکشاند.

پس بیاندیش. نه فقط امروز که از سپیده دمان طلوع بلوغ انسانیت تا واپسین لحظات غروب بندگیت بیندیش و بیندیش و بیندیش پس از آن سخن بگو و عمل کن.

 

دکتر زهره نریمانی

مطالب مرتبط
دیدگاه شما